ภาพจิตรกรรมฝาผนังในอุโมงค์

ภาพจิตรกรรมฝาผนังในอุโมงค์

 

          ภาพจิตรกรรมฝาผนังวัดอุโมงค์ เป็นงานจิตรกรรมที่เขียนด้วยสีฝุ่น ลงบนพื้นแดง มีรูปนกบินและดอกไม้ สีที่ใช้เขียนมีสีเหลือง สีแดง สีดำ โดยที่สีแดงคือแร่ที่เรียกว่า ซินนาบาร์ (Cinnabar) ซึ่งเป็นแร่ที่ช่างไทยนำมาใช้ทำสีแดงในการเขียนภาพนิยมเรียกว่า แดงชาด เช่น จิตรกรรมฝาผนังในคูหาปรางค์วัดมหาธาตุราชบุรี อายุราวพุทธศตวรรษที่ ๒๑ พบว่าใช้เรื่อยมาจนถึงจิตรกรรมสมัยรัตนโกสินทร์ในพุทธศตวรรษที่ ๒๔ - ๒๕

          ภาพจิตรกรรมรูปนกที่เขียนพบบนฝาผนังในอุโมงค์ ยาวจากหัวถึงหางประมาณ ๖ นิ้ว ซึ่งรูปแบบสันนิษฐานว่าได้รับอิทธิพลมาจากศิลปะจีนสมัยราชวงศ์หยวนถึงต้นราชวงศ์หมิง ในขณะที่ดอกไม้ซึ่งประกอบไปด้วยลายรูปดอกบัวและดอกโบตั๋น ก็มีลักษณคล้ายกับลวดลายบนเครื่องลายครามจีนสมัยราชวงศ์หยวนถึงต้นราชวงศ์หมิงเช่นกัน ซึ่งตรงกับสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น นอกจากนี้ยังมีรูปแบบจิตรกรรมที่สัมพันธ์กับดอกบัวในศิลปะพม่าสมัยพุกาม

          กลุ่มลวดลายในจิตรกรรมบนฝาผนังในอุโมงค์ ยังสัมพันธ์กับการออกแบบลวดลายประติมากรรมปูนปั้นประดับกรอบวงโค้งของซุ้มจระนำเจดีย์ปราสาท และซุ้มประตูโขงที่พบทั่วไปในศิลปะล้านนาช่วงปลายพุทธศตวรรษที่ ๒๐ ไปถึงปลายพุทธศตวรรษที่ ๒๑ เช่น ปูนปั้นประดับวงโค้งซุ้มจระนำเจดีย์วัดป่าแดงมหาวิหาร จระนำด้านข้างซุ้มประตูโขงวัดมหาโพธาราม (วัดเจ็ดยอด) จระนำเจดีย์วัดโลกโมฬี จระนำเจดีย์วัดเกาะกลาง และเนื่องจากเมฆจากศิลปะจีนในอุโมงค์ มีอายุไม่เก่าไปกว่ากลางพุทธศตวรรษที่ ๒๐ ทำให้สามารถดำหนดอายุ จิตรกรรมภายในอุโมงค์ วัดอุโมงค์ตามสภาพที่ปรากฎได้ว่า ควรมีอายุราวครึ่งหลังพุทธศตวรรษที่ ๒๐ ถึงครึ่งหลังของพุทธศตวรรษที่ ๒๑ และนับเป็นจิตรกรรมฝาผนังล้านนาที่พบร่วมกับสถาปัตยกรรมเก่าแก่ที่สุดเพียงแห่งเดียวที่หลงเหลืออยู่ในปัจจุบัน อย่างไรก็ตามจิตรกรรมที่พอสังเกตให้เห็นได้ในอุโมงค์ ปรากฎอยู่ที่ฝาผนังอุโมงค์ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และอุโมงค์ทางมิศตะวันตกรวม ๓ อุโมงค์

         


จำนวนคนดู : 165
แท็ก : วัดอุโมงค์สวนพุทธรรม